De laatste 2 foto’s van de eendenkorvenvlechter zijn gemaakt op de open dag van de eendenkooi bij Goënga op 22 augustus 2013. De heer Wiersma uit Goënga gaf een demonstratie eenden korven vlechten. De middag werd goed bezocht en de aanwezigen hebben genoten van de uitleg door de vrijwilligers van Staatsbosbeheer. Tegenwoordig is de kooi weer toegankelijk voor bezoekers.
In een hoek van het terrein is een stukje fundering van een huis of boerderijtje op gegraven en zijn enige eenvoudige bodemvondsten gedaan zoals een paar muntjes en gespen. De vroegere bebouwing heeft waarschijnlijk geen functie bij de kooi gehad en is mogelijk van een latere bewoner van dit terrein geweest.
De werk-keet als onderkomen voor de vrijwilligers die de palen en de rietschermen rondom de kooi hebben aangebracht.
De palen rondom de vangpijpen zijn aangebracht. Dwarslatten moeten er voor zorgen dat de rietschermen met gegalvaniseerd ijzerdraad aan deze latten ‘gebonden’ kunnen worden.
Duidelijk zijn op deze foto de enigszins schuin staande schermen te zien waardoor het kooikerhondje de wilde eenden de vangkooi indreef.
Gezicht op het water, waar vroeger de tamme lokeenden zwommen, die er voor moesten zorgen dat de wilde eenden opgejaagd door het kooikershondje de pijp in zwommen.
Vele tientallen meters hekwerk zijn door de vrijwilligers rondom de kooi aan gebracht.
Op deze foto is goed te zien dat de hele kooi door roetmatten wordt omgeven. Ook is hier duidelijk dat er nog heel wat riet uit het water moet worden verwijderd.
Palen voor de schermen zijn hier voor het grootste gedeelte aangebracht. Op de achtergrond zijn de rietmatten al op de latten gebonden.
Ook hier zijn de schermen en het gaas van de vang-pijp goed zichtbaar. De lange doorgaande schermen moeten nog worden aangebracht.
Een reeds van schermen voorziene pijp, waarvan het riet in het water nog verwijderd moet worden.
Aan de bovenzijde zijn de vangpijpen van gaas voorzien, zoals op deze foto is te zien.
Ook deze satellietfoto van Google Earth geeft een mooi beeld van de eendenkooi, maar van enige bebouwing was totaal geen sprake meer.
Tot slot de conclusies van de ‘opgravingen’ zoals in 2013 uitgevoerd. Zie bijgaande tekst.
Deze advertentie uit de Leeuwarder Courant van 1863 bracht enig licht in het gebruik van de gezochte locatie. Het zal daarvoor ooit een Kooihuis zijn geweest.
Foto van de rondleiding op 22 augustus 2013. Deze middag en 29 augustus zijn/waren open dagen (middag) geweest, waarbij het aan belangstelling niet heeft ontbroken.
Opmetingen door Cees Veenstra.
De heer Wiersma uit Goënga gaf op de locatie van de kooi tijdens de open dagen op 22 augustus en 29 augustus 2013 een demonstratie eenden korven vlechten.
Opmeting van de afstanden van de gevonden fundering door Cees Veenstra. Dit op basis van de toenmalige oevers van de ernaast lopende sloten.
Nadat de kooi voor het grootste gedeelte was hersteld, werd in 2013 door vrijwilliger en oud- aannemer Cees Veenstra met een aantal vrijwilligers getracht de locatie en afmeting te vinden van het vroegere kooihuis wat hier heeft gestaan- en op oude kaarten nog vermeld word. eerder was al een stukje van de fundering gevonden en bloot gelegd.
Na het peilen met de ijzeren staven- en enig graafwerk kwam deze hoek van de fundering te voorschijn. Het was hoekpunt A op de schets die in deze serie is opgenomen.
Ook hier id duidelijk de nog vrij gave fundering te zien zoals opgegraven, stukje voor stukje gaf het oude huis iets van zijn geheim prijs.
De gehele fundering bleek uit gele steen te bestaan met af en toe wat roze nuances, hetgeen aan de steensoort Appelbloesem deed denken.
Hier bij een fragment van de fundering een van de ‘prik’ staven die werd gebruikt om de fundering te lokaliseren.
Dat ik tijdens het maken van deze foto uitgleed zal niemand verbazen.
Dit stukje vloer van plat gevleide gele steentjes lag binnen de fundering, het zal mogelijk een vloertje bij een deur zijn geweest. Het lag even voor punt H op de schets. Zie verderop.
Hier een vloertje? van willekeurig gelegde platte stenen. Dit lag in het achterste gedeelte van wat later een boerderijtje (koemelkerij?) bleek te zijn. Zie advertentie in deze serie.
De gevonden fundering getekend en beschreven. Het bouwsel had een totale lengte van 18,60 meter en een grootste breedte van 7,40 meter aan de achterzijde. Het linker dakvlak kan één vlak zijn geweest als hier getekend. Ook is het mogelijk dat het twee dakvlakken zijn geweest. Zie volgende schets.
Mogelijk voorhuis met voor de schuur een hoger dakvlak. Minder waarschijnlijk vanwege de inspringing bij de schuur die in één lijn ligt met de linker zijgevel van het huis.
Op dit kaartje van His- Gis uit 1832 is al redelijk duidelijk waar het ‘huis’ heeft gestaan. Met ronde ijzeren staven van 8mm doorsnee is begonnen met het prikken naar de fundering. Dit had al gauw succes. Al peilende konden we de contouren van het vroegere bouwsel redelijk goed vast stellen.
Op dit detail van een kaart is al duidelijk dat er wordt gesproken van een (vervallen) kooihuis. Zie midden van het kaartdeel.
Mogelijk kan het huis op iets als dit huis met schuur geleken hebben. De fundering vertoont qua model overeenkomsten. N.B. Helaas is de maker van deze foto onbekend.
Deze Paaltjasker heeft in de jaren ’70 van de vorige eeuw bij de kooi gestaan. Het hek aan de rechterkant is nog als toegang naar de kooi aanwezig- en de plaats van de molen dus bekend. Helaas is de maker van de foto niet bekend.
