Fotoserie van het dorpsfeest van Goënga op 30 augustus 2014. Er zijn 3 series foto’s gemaakt. Groepsmatig optreden op de parkeerplaats. Rodeo, ofwel ‘stiertje’ pesten. Gezwalk op de balk en tot slot: viswedstrijd o.l.v. Good old Johannes Douma.
Op het Goëngaster dorpsfeest ontbreken deze eregasten nimmer. Maar ehh, hoe zit het met de wapenvergunning voor dat geweer?
Deze gemaskerde bandiet, bijgenaamd: ‘Smoky Willem’ pleegde even later een overval op de eigenaar van het paard.
Asfalt cowboys in de Goëngaster ommelanden.
Maar ook de Cowgirls ontbraken niet op het feestje.
Twee, uit de Marwei ontsnapte zware jongens vierden- even vrij- het feestje mee.
Weggelopen uit een bekende T.V. serie voegden deze twee jonge meiden zich in het toch al bonte gezelschap.
Toeschouwers genoten volop van de feestvierende cowboys, waarbij de twee in streepjespak gestoken gasten zich ook danig vermaakten.
De kaartjes voor de eerste rang waren snel uitverkocht. Een enkeling had nog een staanplaats weten te bemachtigen.
Dat zit wel ‘snor’ met deze jeugdige cowgirls.
Hier wordt druk onderhandelt over de prijs van de tijdelijk achter de hekken opgesloten ‘veestapel’.
De bonte kudde werd- met een zweepje- tot bewegen gedwongen.
De nieuwe eigenaar had de grootste moeite om enkele van zijn viervoeters te vangen. gelukkig bracht de lasso uitkomst.
Natuurlijk ontbrak een D.J. niet op dit rodeo feest.
waarbij het boe geroep even later niet van de lucht was.
De jonge meiden uit het Mediel lieten zich van hun beste kant zien en swingden er op los, hun mannen in ademnood achterlatend.
Links op de foto is nog net ‘Rubberen Robby’ te zien. Ook hij was blij dat er een spoedig einde aan deze danssessie kwam en hij even uit kon puffen.
Tussen deze blondine en de met strohoed getooide cowboy kwam een ‘relatie’ tot stand. Zij kijkt ook wel erg verliefd voor zich uit met haar rode lippen.
Ja, ja, er zijn natuurlijk volhouders in deze contreien te vinden, maar toch?
Natuurlijk heb je actieve en passieve deelnemers aan zo’n feest, maar zij kunnen niet zonder elkaar.
Als de oven niet meer brand, is er tijd om te dansen. Hier lusten wij wel brood van.
Dansende Van der Goot(jes) die iedereen verbaasden met hun swingend gedrag aan de rand van het dorp.
Ach, kijk nou die korte pootjes van die cowboys en girls eens. Begrijpelijk dat die stakkers samen op een twaalfvoetig paard zaten.
De ‘Blue jeans’ dansten er lustig op los. Een ‘Boppeslagje’ misschien?
Deze Indiaanse was op zoek naar haar ‘Kleine Hiawatha’. Nadat ze hem gevonden had werd hij helaas even later van de stier geslingerd.
Telgen uit een cowboy geslacht die gezamenlijk een dansje ten uitvoer brachten.
Groepsfoto uit de ‘West-side story’ van Goënga.
Leuk he, stiertje pesten. Hier werd een proefrondje gemaakt door een jonge durfal uit het dorp.
Tussen het ijsje eten door aanwijzingen geven aan de kleinsten van het dorp.
In de kaatskantine was het onderdeel ‘legpuzzel’ ondergebracht.
Een verknipte foto van het dorp moest weer tot een geheel worden samengevoegd.
In groepen van steeds twee personen moest deze klus worden geklaard.
De ploeg van Polle / Mieden, ofwel de combinatie Pollehout en Goëgamieden.
Ondertussen vermaakten de dorpsjeugd zich op het aanwezige springkussen.
Aanwezige ‘boeven’ werden zolang achter de tralies gezet en bewaakt.
Ook een Bok(ma) lust wel eens een ijsje.
Proefrondje stierenvechten voor de durfals.
Als ‘kruiwagen’ totaal mislukt, het wiel liep er wel zeer snel af.
Deze boy was de stier de baas.
Ach, zo’n stier het lijkt een makkie, maar hij is wel vreselijk wild.
En voordat je het weet, wordt je uit het zadel ‘getild’.
Met deze knaap ging er iets mis, maar goed dat er een helper is.
Zou ik hen kunnen temmen, of iets af kunnen remmen.
Nee beste Rob, het helpt geen zier, je verliest hier van de stier. Een paar wilde draaien in het rond en ook ons Rob ging op de grond.
Nee, hierover geen ge-emmer, dit was een echte stierentemmer.
We hebben hier geen Jelle B. maar ook deze Jelle viel ’t niet mee.
Oef, wat is dit een wilde stier, ik zoek wel een andere hier.
Ook met haar geen medelijden, hij wipte haar zo op haar zijde.
Zij kneep het beest hard in de rug.
Maar de stier sloeg hard terug. Eén pootje omhoog, één op de grond en daar lag ze op haar kont.
Dit was een geval van op en afstappen.
Even leek het leuk te gaan,
maar hier was het toch echt gedaan!
Zij had plezier met deze ‘stier’.
En ja, soms ben je er af voordat je goed en wel zit.
Natuurlijk had je ook kijkers die met gemengde gevoelens het schouwspel gadesloegen.
Heel zelfbewust zat ze op de stier, maar ook hier gaf het geen zier.
Het zou dan ook niet lang gaan duren, dat ze naar de blauwe lucht zou turen.
Ook Abma’s dochter zat er tussen, lag even later ook op ’t kussen.
Even dacht hij nog aan temmen,
maar de stier was niet te remmen.
Ook zijn poging goed bedoeld, was niet op overwinnen gestoeld.
Deze telg van Van der Goot, werd van inspanning vuurrood,
maar ondanks zijn euvele moed, deed ook de stier het hier weer goed. En ondanks zijn krampachtig klemmen, kon hij het beestje ook niet temmen.
Wil je in het rood met hem je krachten meten? als boerenzoon moet je toch beter weten!
Wat voor de een geld, geld ook voor de ander, dus ook deze kreeg het niet voor elkander.
Toch was er eentje in het rood, die de meeste weerstand bood. En hoe de stier zijn best ook deed, hij was er één die er niet af gleed.
Gut oh gut, wat een wild beest, ik zat nog niet of ik werd er af gesjeesd.
Ja, als knaap dan wil je wat, maar zo gek hadden we nog niet gehad. maar ondertussen lag hij even later ook op het kussen.
Ook hij vocht een Rob(bertje) met de stier, maar moest in de stier zijn meerdere erkennen, waar hij op gepaste wijze afstand van nam.
Kijk die ‘stuurman’ aan de knoppen, die leek ook haar te foppen, nog een keertje in het rond en ook zij lag op de grond.
Toch leek het erop dat hij in zuidelijke richting werd gelanceerd.
Deze telg van Zuidema werd ondanks zijn naam alle windrichtingen uitgeslingerd.
Wapperende haren in de wind, voordat zij het kussen vind.
En om het ook eens te proberen, volgt een cursus ‘af te leren’.
en met de stierenkont omhoog verdwijnt zij met een grote boog.
Op deze tweekoppige jury ruste de zware taak om een groep die samen het langst op de stier was blijven zitten als winnaars uit te roepen.
In de namiddag werd de strijd voortgezet op een over de Opvaart gelegde paal. De groep die als eerste over de ingezeepte paal zittend de overkant bereikte werd tot winnaar uitgeroepen. Een groep bestond uit 6 personen. Als de eerste de overkant aantikt, mocht de tweede van de groep van start gaan enzv.
Ter inleiding werd er eerst een demonstratie slaan met de skippybal gegeven.
Al gauw ging er een deelnemer letterlijk ‘kopje onder’. Ook de tegenstander kon zich met moeite op de paal handhaven, maar wist zich te hertellen.
Nee, de slag was geen ‘Boppeslag’ maar daar kwam de winnaar wel vandaan.
Gaf deze knar uit de ‘Boppeslag’ stille wenken aan zijn team, of betekende dat vingertje wat anders?
In Amsterdam heb je Damzitters, in ons dorp heten zij ‘Vlonder-zitters’. Zij hebben een ding gemeen, zij doen niks anders dan kijken.
Ook hier geld, lol als er iemand anders in het water valt.
Ben je haast aan de overkant, glijd je nog van die gladde paal af in de sloot.
Deze ‘Aussie’ gebruikte zijn kangoeroe benen om al schuivend aan de overkant te komen.
Ook ‘paars’ gelukte het om droog aan de andere zijd te komen.
De laatste ‘paarse’ coalitiegenoot kwam ook droog aan de overzijde.
Deze snelle jongeman vestigde het record ‘langzaam schuiven’. Nog voor dat het donker werd bereikte hij de overkant.(zou een diplomaat kunnen zijn).
De etappewinst was voor deze dame, die steeds onderweg pauzerend toch aan de overkant van het water kwam.
En natuurlijk was er zoals altijd veel publiek.
Onder het toeziend oog van haar ouders wist de Medielster de overkant te bereiken, waar zij door zwager Eelke met een plens water werd ontvangen.
Grote halen, gauw thuis. Met grote halen haalde hij de overkant van het water.
Nadat ze zichzelf kletsnat had gemaakt sprong ze boven op haar belager. Wij hadden niet de indruk dat hij er onder gebukt ging!
Landelijk hadden we ooit Age M. Hier zijn hebben wij in ons midden Age B. welke hier behoedzaam naar de andere oever glijd.
Dat gaat nooit lukken!
Dat komt nooit goed!
Dat werd zwemmen.
Hangt deze krasse knar ook niet een beetje scheef?
De helpende hand voor het bereiken van de overkant.
De paal werd voor aanvang van de oversteek van een ploeg van te voren weer ingezeept. Teamleider Eelke vind dat er teveel zeep voor zijn ploeg op wordt gesmeerd.
Hier doet de ploeg (lijder) een poging om de overkant te halen.
Maar hoe wordt je eigenlijk ploeg (lijder) moet je dan niet een voorbeeld voor je ploeg zijn?
En dan hebben we het nog niet eens over de zoon gehad, nou ja zo vader zo zoon.
Ook hij ging met een fraaie zwieper het water in. Dag jong en tot ziens op het droge.
Er zijn van die mensen die schijnbaar nergens moeite mee hebben, dit is er een. Met de ogen dicht van de ene naar de andere zijde.
Als zoon van een boer is dit wel even wennen, maar hij kwam wel droog over.
De vriendin keek wat ‘skyterug’ zoals Klaas Jansma het zo mooi zegt, maar uiteindelijk was het een klusje om op sokken te doen zoals bleek.
Tot het uiterste geconcentreerd bereikte ook zij de overkant. Waarom zijn er geen mensen die zo’n paal flink laten schudden?
Kijk die gestreepte bandiet eens lachen. als een sluipwesp benadert hij zijn tegenstander, om hem vervolgens ‘prikkend’ van de paal te slaan.
En dit was dan die ‘prik’ die hij met heel veel genoegen uitdeelde. En het slachtoffer?
Ja juist, die werd met een flinke ‘lel ‘het water in gemept. En kijk die wesp nou eens lachen!
Alhoewel, hier wordt een wespennest uitgeroeid.
Oef, weer zo’n wesp. Dat wordt een gespetter van jewelste, dat kan niet missen.
Had ik het niet gezegd? Geen kop meer te zien.
Onuitroeibaar die wespenfamilie. Hier wordt weer een tegenstander beentje gelicht. Ook hij verdwijnt onder water.
En weer die wespengrijns.
Maar er zijn ook nog andere manieren om je tegenstander van de paal af te krijgen en dat gaat een stuk gemakkelijker.
En hoeps, daar gaat hij.
In de vroege avond volgde er een viswedstrijd onder leiding en jurering van Johannes Douma.
Er werd fanatiek om de prijzen gestreden, hetgeen een gebroken hengel en een haakje in de hand van een visser opleverde.
